Historiek

Ontstaan

 Sinds 1903 is er sprake om een schouwburg te bouwen in Kortrijk op de plaats waar sinds de 17de eeuw een klooster stond. In 1911 wordt uiteindelijk de opdracht gegeven om het complex te realiseren.

Architect Jan Robert Vanhoenacker (1875 – 1958) nam de opdracht aan en op 27 november 1920 opende de Schouwburg voor het eerst officieel haar deuren.

Met meer dan 1000 zitplaatsen werd de zaal in eerste instantie vooral gebruikt als feest en danszaal, maar ook voor o.a. banketten, filmvoorstellingen, prijsuitreikingen en bokswedstrijden.
De schouwburg beschikte toen reeds over de typische donkerrode zetels, gordijnen en traplopers.

Eerste renovatie in 1968

Het karakter van het interieur werd volledig veranderd door een eerste renovatie in 1968. In de sixties vierde modernisme in (binnenhuis)architectuur hoogtij.
Kortrijk kon op dat vlak ondermeer prijken met de opzet van een biënnale voor hedendaagse vormgeving en binnenhuisarchitectuur, Interieur. Eén van de stichters van Interieur, Fred Sandra, realiseerde de schouwburgverbouwing. 

Het publieksgedeelte werd grondig gerenoveerd en er kwam een nieuwe vleugel bij. Een tentoonstellingsgalerij, een balletzaal en een arentheater kregen er onderdak. Het geheel werd een strakke combinatie van groen en okergeel in de zaal, wit stucwerk en wengéhout in de omringende locaties. Plafonds werden verlaagd, decoratie weggestopt en de vloeren overtrokken met groen tapijt.

 Renovatie van 1998-2001

Door de verbouwing van 1968 had het gebouw veel van zijn oorspronkelijke karakter en glans verloren. Toch waren niet alle sporen vernield. Achter de bekleding vond men heel wat originele materialen terug. Zo werd de balkenstructuur op de eerste verdieping terug zichtbaar gemaakt. Ook werden de originele smeedijzeren trapleuningen zichtbaar gemaakt. Bovendien vond men in de foyer een indrukwekkende koepelstructuur terug.

De blikvanger in de vernieuwde schouwburg is de zenitale lichtkoepel van de Parijse multimedia-artiest Jean-Michel Alberola. Het kunstwerk verwijst naar het universum, naar de sterren, de planeten, de zon en de maan. De koepel is letterlijk de opening naar de hemel.

Een belangrijke ingreep tijdens deze verbouwingen, die voor het publiek nauwelijks zichtbaar is, was de afbraak van de oude achtermuur op de scène over een totale breedte van 15 meter en maar liefst 23 meter hoogte. Hierdoor kon de rollenzolder eindelijk uitgebreid worden waardoor de speelruimte aanzienlijk werd vergroot.

Het creëren van een maximaal zitcomfort en een uitstekende zichtbaarheid, met behoud van het maximum aantal zitplaatsen, werden als uitgangspunt genomen in dit ontwerp. 
Zitcomfort slaat vooral op de beenruimte en op de breedte van de zitplaats. Overal kregen de zetels meer beenruimte.
De zichtbaarheid van de scène vergroten gebeurde op een dubbele manier. De vloerhelling beneden werd verhoogd en het derde middenbalkon werd verlaagd.

 

Begin september 2000 werd er van start gegaan met de renovatie van de foyer. De foyer is een dynamische ontmoetingsplek geworden, een verpozingsruimte tijdens de pauzes, maar ook apart bruikbaar voor tentoonstellingen, recepties en voorstellingen.