De herinnering van ... Vincent Coomans

Vincent Coomans is afkomstig uit Ieper en woont al vijftien jaar in Kortrijk. Hij is zanger, gitarist en songwriter.

Wat is je eerste herinnering aan Kortrijk of de regio?   

“Ik vind het zelf heel moeilijk om te achterhalen wat nu de eerste herinnering was. Ik denk dat het Kortrijk Congé was, een nacht lang voorstellingen op bijzondere plekken. Optreden tijdens de gesimuleerde autofile! Verder heb ik veel herinneringen aan Den Trap, Den Bras, concerten in De Kreun, de Schouwburg, festivals (Novarock, 1 mei-festival, Student Welcome) en unieke concerten van Balthazar én Goose (het concert waarbij elke muzikant optrad in één studio / op één verdieping van de Budatoren).”

Heb je een specifieke plaats in Kortrijk die voor jou bijzonder is en waarom?

“Ik heb niet één specifieke plaats in de stad die bijzonder is. Er zijn gewoon heel veel plaatsen waar ik me goed voel. Mijn eigen stek in de Sint-Janswijk, de buurtschool die ook een warm nest voor ouders van kinderen blijkt, de vele zalige koffiebars (deDingen, Julia’s, Den Bokaal), Crèmeux (hehe), de bibliotheek waar ik werk, … Maar wat ik echt bijzonder vind, is dat ik van mijn huis naar mijn werk in het centrum kan stappen en daarbij van park in park tuimel. Héérlijk!”  

Welke plaats nemen je roots in binnen je artistieke oeuvre? 

“Best een grote. Ook al verliet ik de stad waar ik werd geboren en waarin ik opgroeide, toch merk ik dat veel elementen uit Ieper terugkeren in mijn muziek. In ‘Lower Your Gun’ bijvoorbeeld ‘I blow the horns under the bridge’, wat een verwijzing is naar de Last Post. Of de plaat ‘The Great Rebuild’: een knipoog naar de grote wederopbouw, maar dan toegepast op de wederopbouw van een mens. Of uit de titeltrack van dat album ‘You lay wasted in these war lands’.”

Wat zou je willen zeggen tegen de jonge generatie artiesten uit Kortrijk? 

“Doe ongelooflijk hard je gedacht. Wees trouw aan jezelf en laat je niet ontmoedigen door niet-selecties voor rockrally’s, rockwedstrijden of weet ik veel wat. Een programmator van een concertclub in Diksmuide zei ooit dat ik op mijn 40e ook nog een plaat kon maken. Intussen heb ik er twee, dus hij had gelijk. Laat je muziek maar rijpen!”