De herinnering van ... Willemijn Zevenhuijzen

Willemijn Zevenhuijzen is afkomstig uit Zuidhorn, een dorpje in de buurt van de stad Groningen in het noorden van Nederland. Woont nu in Antwerpen. Speler en theatermaker. Naast zaalvoorstellingen maakt ze ook voorstellingen in middelbare scholen en is ze coach van jong talent. Samen met Jetse Batelaan en Liesbet Swings vormt ze het artistieke team van Theater Artemis. 

Wat is je eerste herinnering aan Kortrijk of de regio?  

“Ik heb al vaak in Kortrijk gespeeld. Mijn eerste herinnering is de voorstelling ‘Boswachten’ met Jetse Batelaan. Dat was ook het begin van onze samenwerking. Wij speelden toen in een festival en we hebben daarna stevig gefeest. Daarom heb ik vooral een heel feestelijk gevoel bij Kortrijk. Ik ben toen heel dronken geworden en heb voor het eerst zo'n noedelsoep uit een pakje gegeten … maar dat is niet typisch Kortrijks, vermoed ik?”

Heb je een specifieke plaats in Kortrijk die voor jou bijzonder is en waarom?  

“Ik heb vooral heel goede herinneringen aan de Schouwburg. We hebben daar met Artemis al een paar keer gespeeld. Ik herinner mij dat er heel mooie foto’s hangen van oude decors. Ik zag er ook een enorme foto van hoe soldaten in de Eerste Wereldoorlog in het gebouw verzorgd werden.”  
 

Welke plaats nemen je roots in binnen je artistieke oeuvre?  

“Misschien wel meer dan dat ik mij bewust ben. Kenmerkend aan het noorden, is dat iedereen daar vrij kort van stof en direct is. Vroeger was ik ook wel kort van stof, maar dat was meer uit verlegenheid. Ik heb echt moeten leren dat je, als je iets maakt, meer woorden moet geven aan wat er in je hoofd zit. Zo neem je iedereen mee in jouw gedachtegang en keuzes. Ik denk ook vaak als ik speel: “Stel dat ik morgen dood neerval, is dit dan goed genoeg?” Totale overgave tijdens het spelen is voor mij heel belangrijk. Er niet omheen draaien (nait soezen), maar er vol voor gaan. Dat is misschien ook wel iets noordelijks.” 

Wat zou je willen zeggen tegen de jonge generatie artiesten uit Kortrijk?  

“Blijf trouw aan jezelf. Probeer zo compromisloos mogelijk je ideeën uit. Daarnaast is een beetje slap uit het raam staren een onderschat onderdeel van repeteren. Geneer je daar niet over. En ja, je doet ertoe!!!”