Hoe maak je het ... Livia Jouan (Studio T.)

Livia Jouan (1996) studeerde scenografie in Parijs, volgde daarna een opleiding aan de circusschool van Bordeaux en stroomde zo door naar ESAC in Brussel. Na haar afstuderen aan ESAC richtte ze in 2022 het gezelschap Studio T. op.

Hoe maak je het?

Alles begint met een gevoel. Een eerste intuïtie, een kleine impuls die nog niet helemaal duidelijk is, maar wel zegt: “Ik wil iets nieuws proberen.” Vaak komt dat door een kostuum, een specifiek materiaal of een beweging die ik wil onderzoeken.

Voor ‘Les fêlures de Monsieur T.’ wilde ik mijn lichaam anders laten lijken – langer, vreemd, bijna onherkenbaar – en tegelijk verborgen blijven. Toen herinnerde ik me een piñata in de vorm van een lama. Ik had ooit de kop eraf gesneden en als hoed gedragen. Zo ontstond 'Monsieur T.'

Wanneer die eerste impuls duidelijker wordt, begint een analyse. We bekijken de bewegingen nauwkeurig en zoeken uit waarom ze zo voelen of werken. Die intuïties zijn nooit zomaar toevallig. Door alles te ontleden, vinden we een eerste antwoord. En vanaf dat moment kunnen we gaan spelen.

Improvisatie en verkenning leveren nieuw materiaal op: kleine stukjes beweging, ideeën, beelden. Dat vormt de basis van de voorstelling.

Als er genoeg materiaal is, beginnen we met het schrijven: alles in de juiste volgorde zetten zodat het één geheel wordt. Daarvoor werk ik samen met een dramaturg. Die zorgt ervoor dat de voorstelling helder blijft en precies de betekenis draagt die we willen overbrengen.

Waarom maak je het?

Voor mij begint alles met een sterke behoefte om iets te uiten. Live-optredens zijn één van de manieren waarop ik dat kan doen. Die behoefte is zo krachtig dat ze geen uitleg nodig heeft: het moet eruit, precies op deze manier. Waarschijnlijk omdat sommige dingen zich niet anders laten uitdrukken dan via het podium.

‘Les fêlures de Monsieur T.’ is mijn eerste toneelstuk. Ik voelde op verschillende niveaus dat ik het moest maken. Enerzijds wilde ik mezelf bewijzen dat ik dit kon. Maar belangrijker was mijn relatie met het toneel. Het stuk vertrekt vanuit persoonlijke thema’s zoals genderidentiteit en introversie. Door die thema’s op het podium te plaatsen, worden ze groter: ze gaan over hoe we in de wereld staan, hoe we onszelf vormen, en hoe we omgaan met normen en hokjes waarin we soms vastlopen.

Uiteindelijk gaat het stuk over identiteit en zelfbevestiging.

Ik denk dat dit ook de rol van een kunstenaar is: iets persoonlijks vertalen naar iets universeels, zodat anderen zich erin kunnen herkennen.

Met wie maak je het?

Ik werk met fantastische mensen. Voor ‘Les fêlures de Monsieur T.’ is het team langzaam gegroeid tijdens het maken van de voorstelling.

Sara Lemaire, de dramaturg, was er al vanaf het allereerste begin. Haar blik en analyse zijn voor mij heel belangrijk. Carla Kühne maakte de rekwisieten, die een grote rol spelen in de voorstelling. Het is geweldig om iemand te hebben met wie je gekke ideeën kunt delen, en die dan uitzoekt hoe je ze echt kunt maken. Paul Longuebray doet de techniek. Hij werkt heel precies en zijn bijdrage is enorm waardevol. Vladimir Leroy, met wie ik het podium deel, heeft zijn personage echt tot leven gebracht. Hij is een onmisbare partner en steun.

Dit zijn ook vrienden die ik volledig vertrouw.

Daarnaast zijn er nog andere belangrijke mensen: De muziek is gemaakt door Karen van Schaik en Alice Vande Voorde, het lichtontwerp is van Valentin Boucq, en anderen hielpen met acteren, poppenspel en kostuums. En tot slot zijn er de partners en coproducenten – de mensen die in ons geloofden en ons de middelen gaven om deze voorstelling te maken.